Deze schitterende route is beschikbaar gesteld door Camping en Bungalowpark De Papillon. De route start vanaf het park. Neem zeker ook een kijkje op de website van De Papillon.
Op de top van de 60 meter hoge Hakenberg, tussen Oldenzaal en Denekamp, staat een schitterende houten villa. Ze wordt bewoond door een nazaat van de Blijdensteins, die hier eens een lusthof schiepen op de kale heidebult. Vooral de omgeving rond die hooggelegen woning doet het gebied de betiteling lusthof alle eer aan. Dat is dan ook het mooiste gedeelte van het 55 hectare grote landgoed, dat in 1973 door Natuurmonumenten werd aangekocht.
Vanaf het wandelpad heeft de bezoeker een mooi uitzicht op een grote vijver, groenlanden met dikke solitaire bomen en het hoog gelegen huis. U wandelt er pal langs een menigte frambozenstruiken van een bijzondere soort: De prachtframboos, die grote oranje vruchten draagt. Ook gaat de tocht vlak langs een paar grote moeraseiken. Zowel wat schors als bladvorm betreft wijken ze wat af van onze winter- en zomereik. Verder kan men er de moerascypres bewonderen en staat in de buurt van de grote vijver een aardig bomenrijtje gevormd door een esdoorn, eik en rode beuk. De tocht gaat verder langs het Kozakkenbos. Volgens de overlevering zou daar begin vorige eeuw een Kozakkenkampement zijn geweest. Eveneens langs enkele grote exemplaren van de Turkse berenklauw, langs een groepje Japanse duizendkoppen en een weelde van wilde planten op de berm van het smalle wandelpad, zoals heksenkruid, bosandoorn en de in de zomer allang uitgebloeide grootbloemmuur.
Verder wandelen we in de buurt van de houten villa om een 2 ha groot tarweveld heen. Natuurmonumenten verstrekt een premie aan boeren in dit gebied, die in plaats van snijmaïs, een graangewas inzaaien. Tarwe wordt normaal op löss en kleigrond verbouwd en dat is op de Hakenberg het geval. 200.000 Jaar oude keileem en miljoenen jaar oude zeeklei, uit het Tertiair, komen op de hellingen van de Hakenherg n.l. aan de oppervlakte. Daarom wil hier het graangewas goed aarden. Het is een wandeling van ruim een uur, met een anderhalve kilometer lange aanloop over een rechte weg, welke men op de terugweg ook weer moet nemen. Maar de rondwandeling in het landschappelijk bijzonder fraaie gebied op de top vergoedt dat weer. De Hakenberg maakt deel uit van de stuwwal Oldenzaal, waartoe ook de Tankenberg. Paasberg en Austieberg behoren. Een heuvelrug die 200.000 jaar geleden door het oprukkende landijs is gevormd. Vanuit rivierdalen, waardoor de ijslobben voorwaarts schoven, werden ook zijwaarts de bevroren oevers omhooggedrukt.
U rijdt vanaf de camping richting Denekamp en vervolgens rijdt u door in de richting Oldenzaal. Na ongeveer 2,5 km buiten Denekamp in de richting Oldenzaal, gaat u linksaf bij de afslag Sharon Evangeliecentrum. Na 500 meter gaat u rechts de Voortmansweg in. Er is een parkeerplaatsje bij de kruising met de Hakenbergweg waar het verder verboden voor auto's is. Te voet loopt u de Voortmansweg uit tot de kruising en hier gaat u links. Na enige tijd ziet u links van de weg een stenen boerenschuur en recht voor u een houten hek. Tussen het geboomte staat een boerderij, die eigendom is van Natuurmonumenten.
Voor het hek gaat u rechtsaf. Rechts ziet u een weide die door de stenen in de bodem niet gemaaid kan worden. Dan duikt het pad bij de eerste splitsing linksaf het bos in. Links echt landgoedbos, met op het eind enkele moeraseiken, die te herkennen zijn aan de vele dorre takken, rechts op heide aangeplant productiebos, het eerdergenoemde Kozakkenbos. Vervolgens geniet u van een mooi uitzicht op de vijver, het huis en de omgeving. We gaan door een bruin houten hek, wandelen langs de oranjeframbozen, duiken dan in de schaduw van zwaar geboomte via een smal pad. Vooral links staan enkele forse beuken. Verderop rechts enkele monumentale populieren en kersenbomen.
We gaan over een brug. Vanaf die brug heeft men links een fraai uitzicht op een schilderachtige plek, waar een stuw het vijverwater van de beek scheidt. Langs een aanplant van Hemlocksparren. waarvan de kleine naalden een lichtgekleurde onderzijde hebben en we zien links van het pad een tarweveld. Daar wandelen we langs, helemaal tot het einde van de akker en blijven dan ook steeds dezelfde weg vervolgen. Zodoende komen we vanzelf weer op de lange bosweg en we aanvaarden de weg terug naar de auto.
Zoeken
