De Karshoek ……….. waar rust en stilte nog heel gewoon is
Ten zuidwesten van Hardenberg ligt een prachtig gebied genaamd Karshoek. Aanleunend tegen de buurschap Stegeren lijkt het of op de Karshoek, eigendom van Baron Bentinck van Schoonheeten, de tijd stil is blijven staan.
De rust en stilte, slechts onderbroken door het gezang van de vele vogels en het loeien van het vee in de verte, doen in deze moderne tijd haast onwerkelijk aan. De altijd stromende Vecht: een schilderachtige oude riviermeander: de glooiende uiterwaarden met haar poelen: de percelen loofhout: de heide met haar vennen afgewisseld door jenerverbesstruwelen, vliegdennen en berken laten zien hoe, heel vroeger, het landschap in harmonie was met haar omgeving. Een blauwe reiger, turend in het rivierwater, schrikt en gaat op de wieken.
In de poel trakteren de groene kikkers op een heus kikkerconcert. Al luisterend naar het kikkergezang blijkt dat niet voor niets in de volksmond de groene kikker ook wel 'boerennachtegaal' wordt genoemd. In de verte schalt de lach van de groene specht, een soort die het in deze regio erg goed doet. Vanaf het topje van een vliegden stijgt de boompieper al zingend omhoog, om vervolgens als een parachuutje naar z'n zitplaats terug te keren. Het vogeltje lijkt onvermoeibaar want het blijft dit territoriumgedrag maar herhalen. De aanwezige dopheide staat al volop in bloei en geeft de randen van het ven, samen met veenpluis en zonnedauw, een kleurig aanzien. Het prachtig blauw gekleurde vlindertje het heideblauwtje doet zich te goed aan de nectar uit de dopheide.
Op de drogere delen groeit struikheide. In de nog niet bloeiende en daarom nog groene hei vertoont zich een bruine vlek. Er blijkt zich tussen de nog jonge hei een wirwar van naalddunne draden met hele kleine bloemen, het duivelsnaaigaren, gevestigd te hebben. Deze plant parasiteert bij voorkeur op jonge hei. Tussen het pijpenstrootje bloeit de prachtig blauwe klokjesgentiaan. Helaas komt binnen het gebied de daarbij behorende vlinder het heidegentiaanblauwtje sinds enkele jaren niet meer voor. Vanaf een tak van een dode berk brengt de boomleeuwerik z'n melancholieke liedje ten gehore. Een geluid wat perfect bij deze omgeving past.
Een libel, de platbuik, jaagt vanaf z'n uitkijkpost op kleine insecten die er volop aanwezig zijn. Deze zichtjager bij uitstek keert na iedere jachtvlucht op hetzelfde dode takje terug. De tot de waterjuffers behorende watersnuffels zijn druk bezig in een paringsrad hun eieren af te zetten. Kortom, het is een genoegen zo tussen de natuur aanwezig te mogen zijn. Momenteel is het gebied echter niet vrij toegankelijk.
Zoeken
