Startpagina
Vorig menu 
| De Twilhaarwandeling
|
Let op: Deze
route is al enkele jaren oud. De situatie kan hier en daar veranderd
zijn. |
De Twilhaarwandeling is de langste van de drie wandelingen vanaf het bezoekerscentrum De Sallandse Heuvelrug in Nijverdal. De Twilhaarwandeling is 7 km. De route is aangegeven met rode paaltjes. De wandeling is heel afwisselend. U wandelt door verschillende soorten bos. Onderweg komt u langs een schaapskooi en een vastgelegde zandverstuiving. Een deel van de wandeling gaat over de heide. 
Het Bezoekerscentrum ligt aan de doorgaande weg Raalte-Nijverdal, vlak voor de bebouwde kom van Nijverdal. Op het parkeerterrein staat een bord met de verschillende wandelroutes er op. Dit is ook het vertrekpunt van deze route. |
| 1 
| De Sallandse Heuvelrug is voor het grootste deel bebost. Toch zijn de meeste bossen nog niet zolang geleden aangeplant. Tot het einde van de vorige eeuw waren hier vooral heide en zandverstuivingen te vinden. De komst van de kunstmest maakte de heide overbodig. De bossen waren uitsluitend productiebossen. De bomen moesten gedijen op de onvruchtbare grond en zo snel mogelijk groeien. Overal werd de grove den aangeplant. De grove den is nu nog steeds de meest voorkomende boom in Nederland. Eigelijk zijn dit geen bossen maar bomenakkers. De bomen worden allemaal tegelijk omgehakt en het bos wordt opnieuw aangeplant. Breekt er een ziekte uit dan zijn alle bomen tegelijk aangetast. Als u tijdens uw wandeling goed om u heen kijkt, dan ziet u dat de bomenakkers steeds meer verdwijnen. Het bos wordt natuurlijker. De bossen worden niet meer in een keer gekapt. Let onderweg maar eens op: De bomen met een stip op de stam zijn aan de beurt om gekapt te worden. Nu staan er verschillende boomsoorten van verschillende leeftijden door elkaar heen. Als onderbegroeiing zijn struiken aangeplant. Deze bossen zijn minder gevoelig voor wind en ziekten. Door de afwisseling is het dierenleven en de plantengroei veel rijker. |
| 2 
|  Laat u niet voor de gek houden. De schaapskooi van het Twilhaar is pas gebouwd in 1977. De schaapskudde is hier niet lang geweest. Tegenwoordig wordt de heide op de Heuvelrug veel grootschaliger onderhouden. Grote plagmachines hebben het werk van de schapen overgenomen. Ter herinnering aan de kudde worden in de weilanden om de schaapskooi heen nog enkele schapen gehouden. Het ras is nog hetzelfde: het Veluws heideschaap. Misschien heeft u geluk en is de schaapskooi vandaag geopend. Anders probeert u maar via de raampjes naar binnen te kijken. De schaapskooi is een echte potstal. De vloer ligt ruim een meter onder het maaiveld. De schapenmest, gemengd met heideplaggen werd hier verzameld. Eeuwenlang hebben de boeren op de zandgrond zo hun akkers vruchtbaar gemaakt. |
| 3 | In het bos liggen allemaal kleine heuveltjes. U loopt nu door een voormalige zandverstuiving. Zandverstuivingen ontstonden doordat de boeren uit de omtrek te veel plaggen staken of teveel schapen lieten grazen. Het zand kwam los te liggen en waaide weg. Met een beetje pech waaide dit zand over de akkers. Deze zandverstuiving is vastgelegd door de aanplant van grove dennen. |
| 4 |  U loopt nu over het heideterrein van de Haarlerberg. De kale top voor u heeft dezelfde naam. Daarachter ligt de Kleine Koningsbelt. Na de ijstijd zijn deze toppen hoger geweest. De natuur bouwt op maar breekt ook weer af. De erosie van de heuvelrug gaat altijd door. Wijk straks even van het pad en loop in plaats van links af, even een stukje naar rechts, de Haarlerberg op. Het water dat de heuvel afstroomt kan diepe geulen uitschuren. Op deze plaats kunt u goed zien dat de Heuvelrug uit zand en grind bestaat: Materiaal dat eerst door rivieren naar Nederland is gebracht en later door het landijs is opgestuwd. Nu is het weer de beurt aan het regenwater. |
| 5 |  De Heuvelrug bestaat niet alleen uit zand en grind. Hier en daar komen leemlaagjes voor. Leem laat slecht water door. Soms ligt dit leem vrij dicht aan het oppervlak. De plantengroei past zich aan deze situatie aan. Het opvallendst zijn de pitrussen. De harde, ronde, spitstoelopende en fijngestreepte stengels vallen goed op. Een vreemde naam? Nee hoor. Breek maar en stengel af en kijk wat er binnen in zit. Als u het omhulsel eraf haalt, blijft er een lang wit lont over. Hang deze lont in een bakje olie en klaar is uw olielamp, een lamp met een pit van pitrus. |
| | Nog niet genoeg gewandeld? De Noetselerberg- en de Rietslenkwandeling zijn zeker ook de moeite waard. Nog tijd over: Bezoek dan ook even het bezoekerscentrum.
   |
Zoeken
