|
| | Archief 2001: Kerkuilen in de Gemeente Raalte: Inventarisatie braakballen (1)D e afgelopen twee jaar (1999 en 2000) zijn twee topjaren wat betreft het aantal broedparen (fig.1) van de kerkuil in de Gemeente Raalte. De stijging die we vanaf 1990 ook landelijk (fig.2) zien, zet zich blijkbaar goed door. Als het even meezit zal het aantal broedparen in 2000 uitkomen op zo'n 2000.
Door toename van de broedende kerkuilen krijgen we meer braakballen in ons bezit. De samenstelling van deze braakballen geeft een aardig beeld van het menu van deze uilensoort. Bovendien kun je uit de samenstelling afleiden welke kleine zoogdieren in hun jachtgebied voorkomen.KerkuilenV an onze uilensoorten is de Kerkuil het meest geschikt voor onderzoek aan kleine zoogdieren.
Hiervoor is een drietal hoofdredenen aan te voeren. | Allereerst bewonen Kerkuilen vrijwel altijd gebouwen en dus wonen ze in de nabijheid van de mens en de braakballen zijn daardoor makkelijk te verkrijgen. | | Ten tweede produceert van onze uilensoorten de Kerkuil de grootste braakballen. Vaak zien we dan ook resten van 5 muizen in één braakbal | | Ten derde zien we bij Kerkuilen dat de resten (onder- en bovenkaken, bekkenbeenderen etc.) ongeschonden in de braakballen terug te vinden zijn. Uit onderzoek is gebleken dat het maagzuur van Kerkuilen veel minder sterk is dan dat van de andere uilensoorten en dat heeft tot gevolg dat de kalkrijke botjes niet aangetast worden. |
W ij (Jan Legebeke en Paul Uijttenboogaart) zijn in het afgelopen jaar bezig geweest om van de meeste broedlocaties braakballen te verzamelen. Na uitpluizen werden ze gedetermineerd met behulp van een determinatietabel. De gebruikte determinatietabel is een uitgave uit 1999 van de Noord-Hollandse Zoogdier-studiegroep en de KNNV ( ISBN 905011-125-4 en ISBN 9074004-07-2).MonitoringsprojectTegelijkertijd is er landelijk een monitoringsproject van de Vereniging voor Zoogdierkunde en Zoogdier-bescherming (VZZ) gestart, waarbij men inzicht wil krijgen in het aantalsverloop van een aantal kleine zoogdieren. De bedoeling is dat er in bepaalde perioden braakballen verzameld worden van een drietal uilensoorten. Daarbij is de soort belangrijk, maar ook de verzamelperiode.
De gewenste verzamelperiodes voor braakballen zijn: | Kerkuil oktober t/m januari | | Bosuil oktober t/m januari | | Ransuil januari t/m april |
V erder is het belangrijk dat de braakballen zo vers mogelijk en gaaf zijn.
D e bedoeling is dat wij als Kerkuilen-werkgroep Raalte mee doen met het monitoringsproject door jaarlijks op een aantal locaties de braakballen te verzamelen. Deze worden uitgeplozen en vervolgens gedetermineerd. De VZZ is vooral geïnteresseerd in een aantal soorten, te weten: Waterspitsmuis, veldspitsmuis, noordse woelmuis, ondergrondse woelmuis en grote bosmuis.De eerste resultaten van 2000H et moeilijkste onderdeel van een onderzoek is vaak de interpretatie van je gegevens. Wat zeggen die getallen die je vindt? Zitten er bepaalde trends in? We hebben tot op heden zo'n 450 braakballen uitgeplozen en gedetermineerd. In deze hoeveelheid braakballen troffen we ± 1850 prooidieren aan. Dit komt dus neer op ongeveer 4 prooien per braakbal. De gegevens over prooidieren zijn statistisch niet erg betrouwbaar en we moeten maar uitgaan van een momentopname, waarbij de grote lijnen wel overeenstemmen met het braakbalonderzoek van de Bruijn uit 1979 in de Achterhoek.
|
Als je naar de aantallen kijkt ( Fig. 3), lijkt het er op dat er drie prooidieren (Bosspitsmuis, Huisspitsmuis en Veldmuis) zijn die de belangrijkste bijdrage leveren aan de aanvoer van energie voor de kerkuil. Lees hier verder........... | |
|
Zoeken
