Natuurontwikkeling in de Duursche Waarden (2)
... maar kwetsbaar...
In de loop der eeuwen werden bossen en moerassen landbouwgebieden en werd de IJssel niet meer dan een ingedamde rivier die nauwelijks invloed meer kon uitoefenen op het gebied achter de dijken. De tichelgaten en zandafgravingen, zo 'karakteristiek' voor het gebied, zijn ook mensenwerk. Dus, al lijkt het erop, dat de omgeving hier altijd zo is geweest, we weten nu dat wij haar grotendeels zo hebben gevormd.
Met prachtige uiterwaarden, dat klopt. Maar die mooie gebieden werden steeds meer aangetast. Vooral door het gebruik van (kunst)meststoffen, bestrijdingsmiddelen en een steeds intensievere delfstofwinning. Door de cultuurgrond die we ervan maakten optimaal te benutten ging er veel van de natuurlijke waarden verloren. Bloemen en planten verdwenen en daarmee de insecten, vogels... dieren die er zich ooit eens thuisvoelden. Een neerwaartse spiraal was ingezet, onbewust, ongewild en vaak zonder dat we erbij stilstonden...
Vier gebieden
Er moest iets gebeuren. Er zijn vele plannen gemaakt, veranderd, aangescherpt, verbeterd. Op gemeentelijk, provinciaal en landelijk niveau. Rond de IJssel bleken er vier gebieden waar mogelijkheden voor een nieuwe aanpak waren: ten noorden van Deventer, Windesheim, bij Zalk-Wilsum en tussen Olst en Wijhe waar het reservaat de Duursche Waarden ligt. Bij de Duursche Waarden bleken alle voorwaarden aanwezig om in het kader van het Natuurbeleidsplan een ambitieus natuurontwikkelingsproject te realiseren. Wat daar het resultaat van is, kunt u natuurlijk zelf het beste gaan bekijken.
Langs de IJssel
De kwaliteit van de uiterwaarden als natuurgebied liep dus terug. En we moesten ingrijpen, anders zou er zoveel verdwijnen dat het onmogelijk zou worden dat terug te krijgen. Maar naar welke situatie moesten we terug? Naar de uiterwaarden zoals we ze nu kennen, met andere woorden natuur terugbrengen die we er zelf gebracht hebben? Of kiezen voor de tijd daarvoor toen de natuur nog z'n gang ging?
Staatsbosbeheer koos bij de Duursche Waarden voor het laatste, een bijzondere beheervorm waarbij een bijzondere partner het werk doet: de natuur zelf.
Lees hier verder
Deze tekst kwam tot stand in samenwerking met
Zoeken
