De Borkeld: een afwisselend landschap (1)
Op een nevelige voorjaarsavond de trillende, melancholieke roep van de wulp horen boven een glooiend landschap met heide, veen en jeneverbessen, dat is een belevenis die u kunt ondergaan op de Borkeld. In dit natuurterrein van Staatsbosbeheer in het zuidwesten van Twente, bij Markelo, heeft de geschiedenis vele boeiende sporen achtergelaten. Kom er maar eens kijken: De boswachter heet u namens Staatsbosbeheer van harte welkom!
Verrassende hoogteverschillen
Lang geleden, zo'n 150.000 jaar, tijdens de voorlaatste ijstijd, drongen dikke ijsmassa's vanuit Scandinavië ons land binnen. Het ijs drukte de onderliggende zandgrond, zoals een zware pan op een tafelkleed, in rimpels voor zich uit. Hierdoor ontstond onder andere de Veluwe, maar ook de Sallandse Heuvelrug en de Borkeld. Het ijs voerde zand, grind en stenen mee. Dit bleef achter toen het klimaat veel warmer werd en de ijsmassa's smolten. De Friezenberg is hiervan nog een restant. Het dooiende ijs veranderde in waterstromen, die diepe geulen trokken in het landschap. Stormen en aardverschuivingen kneden de dalen en heuvels in het landschap verder.
Milder klimaat
Nadat het klimaat wat milder werd, raakte de Borkeld begroeid met eiken- en berkenbos, met uitzondering van de lage, natte delen waar veen ontstond. Vanaf de Friezenberg heeft u een mooi uitzicht over het reservaat. Dit hoogste punt steekt 40 meter boven de zeespiegel uit: het laagste punt ligt zo'n 27 meter lager, op ongeveer één kilometer in noordoostelijke richting.
Deze tekst kwam tot stand in samenwerking met
Lees hier verder.
Zoeken
